Nikka From The Barrel: Tek Yudumda İki Damıtmahanenin Karşılaşması

Bazı viskiler var ki şişesinin dışına bakmak yeterli: o küçük, neredeyse eczane şişesini andıran tasarım, rafta fark edilmek için çabalamaz. Nikka From The Barrel de öyle. Beni ilk kez gören biri bunu fark etmez bile. Ama açıp kokladığınızda, meselenin bambaşka bir boyuta taşındığını anlarsınız.

İki Damıtmahanenin Diyaloğu

Nikka'nın kuruluş hikayesi Masataka Taketsuru'ya dayanır; Suntory'den ayrılıp kendi yolunu çizen, İskoçya'da öğrendiği her şeyi Japonya'ya taşıyan adam. Taketsuru iki damıtmahane kurdu: 1934'te deniz kenarında, soğuk Hokkaido ikliminde Yoichi'yi; 1969'da Sendai yakınlarında, daha ılıman bir vadide Miyagikyo'yu. From The Barrel ise bu iki dünyanın tek bir şişede harmanlandığı, 51,4 ABV ile şişelenmiş blend bir maltdır. Seyreltilmemiş değil, ama yüksek alkol oranı bilinçli bir tercih: aromaların bastırılmadan aktarılabilmesi için.

Blend, malt ve grain viskilerini bir arada içerir. Yoichi'den gelen tütsülü, reçineli karakter ile Miyagikyo'nun elma ve armut tatlılığı teorik olarak çatışabilirdi. Ama bu şişede o çatışma barışa dönüşüyor.

Burun: İlk Temas

Bardağa döktüğümde ilk hissettiğim şey nemli orman toprağı ile kuru meyve arasındaki o garip sınırdı. Birkaç saniye bekledim; aroma açıldıkça çikolata ve tütsülenmiş ahşap belirginleşti. Arkasında vanilya, fındık yağı ve hafif bir tarçın. Alkol 51,4'te ama burnumu itmedi; aksine taşıyıcı gibi davrandı, aromanın önüne değil, içine çekti beni.

Birkaç damla su ekleyince görüntü değişti: tütsü biraz geriledi, meyvemsi notlar öne çıktı. Kuru kayısı, olgun armut ve çok ince bir karanfil izi. Su ile mi, susuz mu? Her ikisini de denedim; ikisinde de farklı birer kişilikle karşılaştım. Bu çok az viskide rastladığım bir şey.

Damak: Gerçek Sınav

İlk yudumda alkol ısısı dilin ortasına oturdu, beklediğim gibi. Ama geride kalmadı; kısa sürede tatlı karamel, koyu çikolata ve hafif portakal kabuğu katmanlarına dönüştü. Yoichi'nin o sert, isli damarı arka planda hissediliyor; bastırılmamış ama öne çıkarılmamış da. Denge kelimesini kullanmaktan kaçınmıyorum çünkü bu viskinin tam da yaptığı şey bu.

Uzun süre ağızda tutunca kuru meyveler ve biraz baharatlı, rye benzeri bir tahıl notu belirdi. Tütün yaprağı ve az miktarda deri de var, ama hepsi son derece hafif. Hiçbiri dominant değil. Çok şey söylüyor, hiçbirini bağırarak: zen tadımcılığının viskideki karşılığı tam da bu.

Bitiş ve Genel İzlenim

Bitiş uzun, oldukça uzun. Isı azaldıkça ağızda kalan tatlar tatlı baharattan biraz daha kuru, odunsu bir yana kaydı. Kuru incir ve koyu çay notları bence en karakteristik bitiş unsurları. Yukarıdaki her katman burada bir miktar sessizleşiyor; ama iz sürmeyi kolaylaştıracak kadar da iz bırakıyor.

From The Barrel'ı bir akşam sonunda, fazla yoğun olmayan bir müzikle, kütük masa ve deri koltuk eşliğinde içtim. Yakışır. Ama restoran ortamında ya da paylaşımlı bir tadım masasında da kendini iyi savunur. Yüksek alkol, buz ile de iyi anlaşıyor; küçük bir küp, tüm bu aromanın üstüne yavaşça açılmasına izin veriyor.

Bu viskiyi anlatmak için çok kelime harcadım. Ama sonunda söylemek istediğim şu: Nikka From The Barrel, beklentisiz bir akşamda bardağa koymak istediğim az sayıdaki viskiden biri. Mükemmel blend mi? Tartışılır. Ama kendi sınıfında dürüst, çok katmanlı ve keyif veren bir şişe olduğundan şüphe yok.